kleindochter
zelfstandig naamwoord /ˈklɛɪndɔxtər/Betekenis
- een dochter van iemands kind, een vrouwelijk kleinkind
Hoe spreek je kleindochter uit?
/ˈklɛindɔxtər/
Kleindochter bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| k | kat |
| l | land |
| ɛi | trein |
| n | nek |
| d | dak |
| ɔ | bot |
| x | acht |
| t | tak |
| ə | de |
| r | rood |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| kleindochters | meervoud |
| kleindochtertje | verkleinwoord, enkelvoud |
| kleindochtertjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
In de betekenis van ‘vrouwelijk kleinkind’ voor het eerst aangetroffen in 1760
Woordfamilie van kleindochter
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| kleindochters | meervoud | kleindochter |
| kleindochtertje | verkleinwoord | kleindochter |
| kleindochtertjes | verkleinwoord meervoud | kleindochter |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van kleindochter zijn vastgelegd.