medicijn
zelfstandig naamwoord mediˈsɛinBetekenis
- chemische stof die een bepaalde, gewenste werking op het (dierlijk of menselijk) lichaam uitoefent
- iemand die anderen van kwalen kan genezen
Hoe spreek je medicijn uit?
/mediˈsɛin/
Medicijn bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de derde.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| m | maan |
| e | veel |
| d | dak |
| i | riet |
| s | sok |
| ɛi | trein |
| n | nek |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| medicijnen | enkelvoud |
| medicijntje | verkleinwoord |
| medicijntjes | verkleinwoord, enkelvoud |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| medicijns | enkelvoud |
Woordfamilie van medicijn
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| medicijns | enkelvoud | medicijn |
| medicijntje | verkleinwoord | medicijn |
| medicijntjes | verkleinwoord | medicijn |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van medicijn zijn vastgelegd.