dilettant
zelfstandig naamwoord dilə'tɑntBetekenis
- iemand die een kunst of wetenschap uit liefhebberij beoefent
- slechte amateur, prutser, beunhaas, knutselaar
Hoe spreek je dilettant uit?
/diləˈtɑnt/
Dilettant bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de derde.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| d | dak |
| i | riet |
| l | land |
| ə | de |
| t | tak |
| ɑ | bad |
| n | nek |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| dilettanten | meervoud |
| dilettantje | verkleinwoord, enkelvoud |
| dilettantjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Duits of Frans, in de betekenis van ‘amateur’ voor het eerst aangetroffen in 1824
Woordfamilie van dilettant
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| dilettanten | meervoud | dilettant |
| dilettantje | verkleinwoord | dilettant |
| dilettantjes | verkleinwoord meervoud | dilettant |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van dilettant zijn vastgelegd.