communicant
zelfstandig naamwoord kɔmyni'kɑntBetekenis
- iemand die zijn eerste of plechtige communie doet
- iemand die ter communie gaat
- lid van de kerk
Hoe spreek je communicant uit?
/kɔmyniˈkɑnt/
Communicant bestaat uit vier lettergrepen. De klemtoon ligt op de vierde.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| k | kat |
| ɔ | bot |
| m | maan |
| y | fuut |
| n | nek |
| i | riet |
| ɑ | bad |
| t | tak |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| communicanten | meervoud |
| communicantje | verkleinwoord, enkelvoud |
| communicantjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Latijn, in de betekenis van ‘die ter communie gaat’ voor het eerst aangetroffen in 1494
Woordfamilie van communicant
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| communicanten | meervoud | communicant |
| communicantje | verkleinwoord | communicant |
| communicantjes | verkleinwoord meervoud | communicant |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van communicant zijn vastgelegd.