literator
zelfstandig naamwoord ˌlitəˈratɔrBetekenis
- beoefenaar van de letteren, letterkundige
Hoe spreek je literator uit?
/ˌlitəˈratɔr/
Literator bestaat uit vier lettergrepen. De klemtoon ligt op de derde.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| l | land |
| i | riet |
| t | tak |
| ə | de |
| r | rood |
| a | maan |
| ɔ | bot |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| literatoren | meervoud |
| literators | meervoud |
| literatortje | verkleinwoord, enkelvoud |
| literatortjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
afgeleid van het Latijnse literare met het achtervoegsel -ator
Woordfamilie van literator
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| literatoren | meervoud | literator |
| literators | meervoud | literator |
| literatortje | verkleinwoord | literator |
| literatortjes | verkleinwoord meervoud | literator |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van literator zijn vastgelegd.