literatuurcriticus
zelfstandig naamwoord ˌlitəraˈtyrkritiˌkʏsBetekenis
- iemand die beroepshalve literatuur beoordeelt
Hoe spreek je literatuurcriticus uit?
/ˌlitəraˈtyrkritiˌkʏs/
Literatuurcriticus bestaat uit zeven lettergrepen. De klemtoon ligt op de vierde.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| l | land |
| i | riet |
| t | tak |
| ə | de |
| r | rood |
| a | maan |
| y | fuut |
| k | kat |
| ʏ | put |
| s | sok |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| literatuurcritici | meervoud |
| literatuurcriticusje | verkleinwoord, enkelvoud |
| literatuurcriticusjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
samenstelling van literatuur en criticus
Woordfamilie van literatuurcriticus
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| literatuurcritici | meervoud | literatuurcriticus |
| literatuurcriticusje | verkleinwoord | literatuurcriticus |
| literatuurcriticusjes | verkleinwoord meervoud | literatuurcriticus |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van literatuurcriticus zijn vastgelegd.