krantenpapier
zelfstandig naamwoord /'krɑntəpaˌpir/Betekenis
- een soort papier zoals waarop de kranten gedrukt worden
Hoe spreek je krantenpapier uit?
/ˈkrɑntəpaˌpir/
Krantenpapier bestaat uit vier lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| k | kat |
| r | rood |
| ɑ | bad |
| n | nek |
| t | tak |
| ə | de |
| p | pak |
| a | maan |
| i | riet |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| krantenpapieren | meervoud |
| krantenpapiertje | verkleinwoord, enkelvoud |
| krantenpapiertjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
samenstelling van krant en papier met het invoegsel -en-
Woordfamilie van krantenpapier
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| krantenpapieren | meervoud | krantenpapier |
| krantenpapiertje | verkleinwoord | krantenpapier |
| krantenpapiertjes | verkleinwoord meervoud | krantenpapier |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van krantenpapier zijn vastgelegd.