declarant
zelfstandig naamwoord dekla'rɑntBetekenis
- iemand die iets declareren|declareert
- iemand die iets verklaren|verklaart
- iemand die de in- en uitklaring verzorgt
- rekenplichtige
- iemand die iets declareert
- iemand die iets aangeeft bij de douane
Hoe spreek je declarant uit?
/deklaˈrɑnt/
Declarant bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de derde.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| d | dak |
| e | veel |
| k | kat |
| l | land |
| a | maan |
| r | rood |
| ɑ | bad |
| n | nek |
| t | tak |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
zelfstandig naamwoord — masculine
- iemand die iets verklaart
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| declaranten | meervoud |
| declarantje | verkleinwoord, enkelvoud |
| declarantjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Latijn, in de betekenis van ‘hij die declareert’ voor het eerst aangetroffen in 1884
Woordfamilie van declarant
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| declaranten | meervoud | declarant |
| declarantje | verkleinwoord | declarant |
| declarantjes | verkleinwoord meervoud | declarant |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van declarant zijn vastgelegd.