concomitant
bijvoeglijk naamwoord kɔnkɔmi'tɑntBetekenis
- samengaand, gelijktijdig, vergezellend, accessoir
Hoe spreek je concomitant uit?
/kɔnkɔmiˈtɑnt/
Concomitant bestaat uit vier lettergrepen. De klemtoon ligt op de vierde.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| k | kat |
| ɔ | bot |
| n | nek |
| m | maan |
| i | riet |
| t | tak |
| ɑ | bad |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (bijvoeglijk naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| concomitante | verbogen, stellende trap |
| concomitants | partitief, stellende trap |
Herkomst
uit het Latijn
Woordfamilie van concomitant
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| concomitante | verbogen vorm | concomitant |
| concomitants | partitive, positive | concomitant |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van concomitant zijn vastgelegd.