conclusie
zelfstandig naamwoord /kɔŋˈklyzi/Betekenis
- de uitkomst van een denkproces, besluit, gevolgtrekking, bevinding
- verklaring geschreven door een advocaat waarin een partij in een rechtszaak zijn eisen en middelen uiteenzet
Hoe spreek je conclusie uit?
/kɔŋˈklyzi/
Conclusie bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de tweede.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| k | kat |
| ɔ | bot |
| ŋ | ding |
| l | land |
| y | fuut |
| z | zon |
| i | riet |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| conclusies | meervoud |
| conclusietje | verkleinwoord, enkelvoud |
| conclusietjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘gevolgtrekking’ voor het eerst aangetroffen in 1285
Woordfamilie van conclusie
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| conclusies | meervoud | conclusie |
| conclusietje | verkleinwoord | conclusie |
| conclusietjes | verkleinwoord meervoud | conclusie |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van conclusie zijn vastgelegd.