naverwant
bijvoeglijk naamwoord, zelfstandig naamwoord ˈnavərˌwɑntBetekenis
- daaraan gekoppelde; daarmee samenhangend
- een nabij familielid
Hoe spreek je naverwant uit?
/ˈnavərˌwɑnt/
Naverwant bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| n | nek |
| a | maan |
| v | vis |
| ə | de |
| r | rood |
| w | quiz |
| ɑ | bad |
| t | tak |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
Verbuiging en vervoeging (bijvoeglijk naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| naverwante | verbogen, stellende trap |
| naverwants | partitief, stellende trap |
Herkomst
bn: samenstelling van na bw "dichtbij staand" en verwant bn "door familiebanden verbonden"
Woordfamilie van naverwant
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| naverwante | verbogen vorm | naverwant |
| naverwanten | meervoud | naverwant |
| naverwants | partitive, positive | naverwant |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van naverwant zijn vastgelegd.