litterator
zelfstandig naamwoord ˌlɪtəˈratɔrBetekenis
- beoefenaar van de letteren, letterkundige
Hoe spreek je litterator uit?
/ˌlɪtəˈratɔr/
Litterator bestaat uit vier lettergrepen. De klemtoon ligt op de derde.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| l | land |
| ɪ | pit |
| t | tak |
| ə | de |
| r | rood |
| a | maan |
| ɔ | bot |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| litteratoren | meervoud |
| litterators | meervoud |
| litteratortje | verkleinwoord, enkelvoud |
| litteratortjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
afgeleid van het Latijnse litterare ?? met het achtervoegsel -ator
Woordfamilie van litterator
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| litteratoren | meervoud | litterator |
| litterators | meervoud | litterator |
| litteratortje | verkleinwoord | litterator |
| litteratortjes | verkleinwoord meervoud | litterator |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van litterator zijn vastgelegd.