geneticus
zelfstandig naamwoord ɣeˈnetiˌkʏsBetekenis
- een wetenschapper op het gebied van de genetica
Hoe spreek je geneticus uit?
/xeˈnetiˌkʏs/
Geneticus bestaat uit vier lettergrepen. De klemtoon ligt op de tweede.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| x | acht |
| e | veel |
| n | nek |
| t | tak |
| i | riet |
| k | kat |
| ʏ | put |
| s | sok |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| genetici | meervoud |
| geneticusje | verkleinwoord, enkelvoud |
| geneticusjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
met het achtervoegsel -icus
Woordfamilie van geneticus
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| genetici | meervoud | geneticus |
| geneticusje | verkleinwoord | geneticus |
| geneticusjes | verkleinwoord meervoud | geneticus |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van geneticus zijn vastgelegd.