biochemicus
zelfstandig naamwoord ˌbijoˈxemiˌkʏsBetekenis
- een wetenschapper die de biochemie beoefent
Hoe spreek je biochemicus uit?
/ˌbijoˈxemiˌkʏs/
Biochemicus bestaat uit vijf lettergrepen. De klemtoon ligt op de derde.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| b | bak |
| i | riet |
| j | ja |
| o | boot |
| x | acht |
| e | veel |
| m | maan |
| k | kat |
| ʏ | put |
| s | sok |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| biochemici | meervoud |
| biochemicusje | verkleinwoord, enkelvoud |
| biochemicusjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
afgeleid van chemicus met het voorvoegsel bio-
Woordfamilie van biochemicus
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| biochemici | meervoud | biochemicus |
| biochemicusje | verkleinwoord | biochemicus |
| biochemicusjes | verkleinwoord meervoud | biochemicus |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van biochemicus zijn vastgelegd.