politicus
zelfstandig naamwoord poˈlitiˌkʏsBetekenis
- iemand die zich beroepsmatig met politiek bezighoudt
Hoe spreek je politicus uit?
/poˈlitiˌkʏs/
Politicus bestaat uit vier lettergrepen. De klemtoon ligt op de tweede.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| p | pak |
| o | boot |
| l | land |
| i | riet |
| t | tak |
| k | kat |
| ʏ | put |
| s | sok |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| (politicusje) | verkleinwoord, enkelvoud |
| (politicusjes) | verkleinwoord, meervoud |
| politici | meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Latijn, in de betekenis van ‘staatsman’ voor het eerst aangetroffen in 1629
Woordfamilie van politicus
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| politici | meervoud | politicus |
| politicusje | woordvorm | politicus |
| politicusjes | meervoud | politicus |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van politicus zijn vastgelegd.