semioticus
zelfstandig naamwoord ˌsemiˈjotiˌkʏsBetekenis
- iemand die het ontstaan (semiose) en het gebruik van tekens en tekensystemen bestudeert
Hoe spreek je semioticus uit?
/ˌsemiˈjotiˌkʏs/
Semioticus bestaat uit vijf lettergrepen. De klemtoon ligt op de derde.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| s | sok |
| e | veel |
| m | maan |
| i | riet |
| j | ja |
| o | boot |
| t | tak |
| k | kat |
| ʏ | put |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| semiotici | meervoud |
Herkomst
afgeleid van het Griekse sèmeion (teken) met het achtervoegsel -icus
Woordfamilie van semioticus
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| semiotici | meervoud | semioticus |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van semioticus zijn vastgelegd.