nuntius
zelfstandig naamwoord ˈnʏn(t)siˌjʏsBetekenis
- de pauselijke vertegenwoordiger
- berichtbrengend, verkondigend
- bode
- bericht, boodschap
Hoe spreek je nuntius uit?
/ˈnʏntsiˌjʏs/
Nuntius bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| n | nek |
| ʏ | put |
| t | tak |
| s | sok |
| i | riet |
| j | ja |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| nuntii | meervoud |
| nuntiusje | verkleinwoord, enkelvoud |
| nuntiusjes | verkleinwoord, meervoud |
| nuntiussen | meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Latijn, in de betekenis van ‘pauselijk ambassadeur’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1602
Woordfamilie van nuntius
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| nuntii | meervoud | nuntius |
| nuntiusje | verkleinwoord | nuntius |
| nuntiusjes | verkleinwoord meervoud | nuntius |
| nuntiussen | meervoud | nuntius |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van nuntius zijn vastgelegd.