technicus
zelfstandig naamwoord ˈtɛxniˌkʏsBetekenis
- iemand die zich door middel van studie of ervaring techniek eigen heeft gemaakt en die techniek kan toepassen
Hoe spreek je technicus uit?
/ˈtɛxniˌkʏs/
Technicus bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| t | tak |
| ɛ | bed |
| x | acht |
| n | nek |
| i | riet |
| k | kat |
| ʏ | put |
| s | sok |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| technici | meervoud |
| technicusje | verkleinwoord, enkelvoud |
| technicusjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Latijn, in de betekenis van ‘deskundige in de techniek’ voor het eerst aangetroffen in 1872
Woordfamilie van technicus
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| technici | meervoud | technicus |
| technicusje | verkleinwoord | technicus |
| technicusjes | verkleinwoord meervoud | technicus |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van technicus zijn vastgelegd.