mathematicus
zelfstandig naamwoord ˌmateˈmatiˌkʏsBetekenis
- een wetenschapper die de wiskunde beoefent
Hoe spreek je mathematicus uit?
/ˌmateˈmatiˌkʏs/
Mathematicus bestaat uit vijf lettergrepen. De klemtoon ligt op de derde.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| m | maan |
| a | maan |
| t | tak |
| e | veel |
| i | riet |
| k | kat |
| ʏ | put |
| s | sok |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| mathematici | meervoud |
Woordfamilie van mathematicus
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| mathematici | meervoud | mathematicus |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van mathematicus zijn vastgelegd.