agnosticus
zelfstandig naamwoord ɑxˈnɔstiˌkʏsBetekenis
- iemand die ten aanzien van het bovennatuurlijke stelt dat dit niet te kennen valt
Hoe spreek je agnosticus uit?
/ɑxˈnɔstiˌkʏs/
Agnosticus bestaat uit vier lettergrepen. De klemtoon ligt op de tweede.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| ɑ | bad |
| x | acht |
| n | nek |
| ɔ | bot |
| s | sok |
| t | tak |
| i | riet |
| k | kat |
| ʏ | put |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| agnostici | meervoud |
| agnosticusje | verkleinwoord, enkelvoud |
| agnosticusjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
afgeleid van agnost met het achtervoegsel -icus
Woordfamilie van agnosticus
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| agnostici | meervoud | agnosticus |
| agnosticusje | verkleinwoord | agnosticus |
| agnosticusjes | verkleinwoord meervoud | agnosticus |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van agnosticus zijn vastgelegd.