foneticus
zelfstandig naamwoord foˈnetiˌkʏsBetekenis
- specialist op het gebied van de uitspraak van klanken en woorden
Hoe spreek je foneticus uit?
/foˈnetiˌkʏs/
Foneticus bestaat uit vier lettergrepen. De klemtoon ligt op de tweede.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| f | fiets |
| o | boot |
| n | nek |
| e | veel |
| t | tak |
| i | riet |
| k | kat |
| ʏ | put |
| s | sok |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
zelfstandig naamwoord — masculine
- specialist op het gebied van de uitspraak van klanken en woorden (de fonetica)
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| fonetici | meervoud |
Herkomst
afleiding van fonetiek met het achtervoegsel -icus
Woordfamilie van foneticus
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| fonetici | meervoud | foneticus |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van foneticus zijn vastgelegd.