theoreticus
zelfstandig naamwoord ˌtejoˈretiˌkʏsBetekenis
- iemand die zich met theorieën bezighoudt of deze ontwikkelt
Hoe spreek je theoreticus uit?
/ˌtejoˈretiˌkʏs/
Theoreticus bestaat uit vijf lettergrepen. De klemtoon ligt op de derde.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| t | tak |
| e | veel |
| j | ja |
| o | boot |
| r | rood |
| i | riet |
| k | kat |
| ʏ | put |
| s | sok |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| theoretici | meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Latijn, in de betekenis van ‘kenner van de theorie’ voor het eerst aangetroffen in 1805
Woordfamilie van theoreticus
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| theoretici | meervoud | theoreticus |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van theoreticus zijn vastgelegd.