bouwhistoricus
zelfstandig naamwoord ˈbɑuhɪˌstoriˌkʏsBetekenis
- iemand die zich met de geschiedenis van bouwwerken en bouwtechnieken (bouwhistorie) bezighoudt
Hoe spreek je bouwhistoricus uit?
/ˈbɑuhɪˌstoriˌkʏs/
Bouwhistoricus bestaat uit vijf lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| b | bak |
| ɑu | koud |
| h | hoed |
| ɪ | pit |
| s | sok |
| t | tak |
| o | boot |
| r | rood |
| i | riet |
| k | kat |
| ʏ | put |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| bouwhistorici | meervoud |
Herkomst
samenstelling van bouw en historicus zn
Woordfamilie van bouwhistoricus
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| bouwhistorici | meervoud | bouwhistoricus |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van bouwhistoricus zijn vastgelegd.