dialecticus
zelfstandig naamwoord ˌdijaˈlɛktiˌkʏsBetekenis
- iemand die de dialectiek beoefent
Hoe spreek je dialecticus uit?
/ˌdijaˈlɛktiˌkʏs/
Dialecticus bestaat uit vijf lettergrepen. De klemtoon ligt op de derde.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| d | dak |
| i | riet |
| j | ja |
| a | maan |
| l | land |
| ɛ | bed |
| k | kat |
| t | tak |
| ʏ | put |
| s | sok |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| dialectici | meervoud |
Herkomst
afgeleid van dialectiek met het achtervoegsel -icus
Woordfamilie van dialecticus
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| dialectici | meervoud | dialecticus |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van dialecticus zijn vastgelegd.