criticus
zelfstandig naamwoord ˈkritiˌkʏsBetekenis
- iemand die veel kritiek levert
- iemand die beroepsmatig kunst beoordeelt
Hoe spreek je criticus uit?
/ˈkritiˌkʏs/
Criticus bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| k | kat |
| r | rood |
| i | riet |
| t | tak |
| ʏ | put |
| s | sok |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| critici | meervoud |
| criticusje | verkleinwoord, enkelvoud |
| criticusjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Latijn, in de betekenis van ‘beoordelaar’ voor het eerst aangetroffen in 1698
Woordfamilie van criticus
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| critici | meervoud | criticus |
| criticusje | verkleinwoord | criticus |
| criticusjes | verkleinwoord meervoud | criticus |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van criticus zijn vastgelegd.