neerlandicus
zelfstandig naamwoord nerˈlɑndiˌkʏsBetekenis
- iemand die is afgestudeerd in de Nederlandse taal en cultuur
Hoe spreek je neerlandicus uit?
/nerˈlɑndiˌkʏs/
Neerlandicus bestaat uit vier lettergrepen. De klemtoon ligt op de tweede.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| n | nek |
| e | veel |
| r | rood |
| l | land |
| ɑ | bad |
| d | dak |
| i | riet |
| k | kat |
| ʏ | put |
| s | sok |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| neerlandici | meervoud |
| neerlandicusje | verkleinwoord, enkelvoud |
| neerlandicusjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
opgebouwd met Neerland(s) maar door elisie verwijzend naar de taal Nederlands, met het achtervoegsel -icus
Woordfamilie van neerlandicus
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| neerlandici | meervoud | neerlandicus |
| neerlandicusje | verkleinwoord | neerlandicus |
| neerlandicusjes | verkleinwoord meervoud | neerlandicus |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van neerlandicus zijn vastgelegd.