mechanicus
zelfstandig naamwoord meˈxaniˌkʏsBetekenis
- een technisch geschoold persoon die beroepshalve reparaties verricht aan en onderhoud doet van apparaten en met name van auto's
Hoe spreek je mechanicus uit?
/meˈxaniˌkʏs/
Mechanicus bestaat uit vier lettergrepen. De klemtoon ligt op de tweede.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| m | maan |
| e | veel |
| x | acht |
| a | maan |
| n | nek |
| i | riet |
| k | kat |
| ʏ | put |
| s | sok |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| mechanici | meervoud |
Herkomst
afleiding van mechaniek met het achtervoegsel -icus
Woordfamilie van mechanicus
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| mechanici | meervoud | mechanicus |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van mechanicus zijn vastgelegd.