astrofysicus
zelfstandig naamwoord ˌɑstroˈfiziˌkʏsBetekenis
- iemand die de processen die zich afspelen in sterren en meer in het algemeen de processen die in het heelal waarneembaar zijn probeert te verklaren met natuurkundige wetten
Hoe spreek je astrofysicus uit?
/ˌɑstroˈfiziˌkʏs/
Astrofysicus bestaat uit vijf lettergrepen. De klemtoon ligt op de derde.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| ɑ | bad |
| s | sok |
| t | tak |
| r | rood |
| o | boot |
| f | fiets |
| i | riet |
| z | zon |
| k | kat |
| ʏ | put |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| astrofysici | meervoud |
Herkomst
afgeleid van fysicus met het voorvoegsel astro-
Woordfamilie van astrofysicus
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| astrofysici | meervoud | astrofysicus |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van astrofysicus zijn vastgelegd.