musicus
zelfstandig naamwoord ˈmyziˌkʏsBetekenis
- iemand die muziek maakt en ten gehore brengt
Hoe spreek je musicus uit?
/ˈmyziˌkʏs/
Musicus bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| m | maan |
| y | fuut |
| z | zon |
| i | riet |
| k | kat |
| ʏ | put |
| s | sok |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| musici | meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Latijn, in de betekenis van ‘toonkunstenaar’ voor het eerst aangetroffen in 1635
Woordfamilie van musicus
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| musici | meervoud | musicus |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van musicus zijn vastgelegd.