botanicus
zelfstandig naamwoord boˈtaniˌkʏsBetekenis
- een wetenschapper die de plantkunde beoefent
Hoe spreek je botanicus uit?
/boˈtaniˌkʏs/
Botanicus bestaat uit vier lettergrepen. De klemtoon ligt op de tweede.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| b | bak |
| o | boot |
| t | tak |
| a | maan |
| n | nek |
| i | riet |
| k | kat |
| ʏ | put |
| s | sok |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| botanici | meervoud |
| botanicusje | verkleinwoord, enkelvoud |
| botanicusjes | verkleinwoord, meervoud |
Woordfamilie van botanicus
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| botanici | meervoud | botanicus |
| botanicusje | verkleinwoord | botanicus |
| botanicusjes | verkleinwoord meervoud | botanicus |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van botanicus zijn vastgelegd.