appellant
zelfstandig naamwoord ɑpɛˈlɑntBetekenis
- partij die in beroep is gegaan
Hoe spreek je appellant uit?
/ɑpɛˈlɑnt/
Appellant bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de derde.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| ɑ | bad |
| p | pak |
| ɛ | bed |
| l | land |
| n | nek |
| t | tak |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| appellanten | meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘iem. die in hoger beroep gaat’ voor het eerst aangetroffen in 1467
Woordfamilie van appellant
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| appellanten | meervoud | appellant |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van appellant zijn vastgelegd.