patent
zelfstandig naamwoord, bijvoeglijk naamwoord paˈtɛntBetekenis
- wettelijke verklaring dat men als bedenker de enige is die het bedachte mag gebruiken
- uniek eigendomsrecht op iets
- wettelijke verklaring dat men een beroep, bedrijf of handwerk mag uitvoeren
- uitstekend, voortreffelijk
- 1, octrooi
- vergunning
- patentbloem, patentmeel
- patenteren
- een verkrijgen
- openbaar
- duidelijk
- slim, schrander
- tang (unealtă)
Hoe spreek je patent uit?
/paˈtɛnt/
Patent bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de tweede.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| p | pak |
| a | maan |
| t | tak |
| ɛ | bed |
| n | nek |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| patenten | meervoud |
| patentje | verkleinwoord, enkelvoud |
| patentjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, zie aldaar voor de verdere etymologie. In de betekenis van ‘octrooi’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1588
Woordfamilie van patent
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| patente | woordvorm | patent |
| patenten | meervoud | patent |
| patenter | woordvorm | patent |
| patenters | woordvorm | patent |
| patentje | verkleinwoord | patent |
| patentjes | verkleinwoord meervoud | patent |
| patents | woordvorm | patent |
| patentst | woordvorm | patent |
| patentste | woordvorm | patent |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van patent zijn vastgelegd.