intelligentie
zelfstandig naamwoord ˌɪntɛliˈɣɛntBetekenis
- een eigenschap van de werking van de hersenen van mensen met veel verschillende functies
Hoe spreek je intelligentie uit?
/ˌɪntɛliˈxɛnt/
Intelligentie bestaat uit vier lettergrepen. De klemtoon ligt op de vierde.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| ɪ | pit |
| n | nek |
| t | tak |
| ɛ | bed |
| l | land |
| i | riet |
| x | acht |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
zelfstandig naamwoord
- een eigenschap van de werking van de hersenen van mensen met veel verschillende functies, of de simulatie daarvan in een computer
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| intelligenties | meervoud |
Herkomst
afgeleid van intelligent met het achtervoegsel -ie
Woordfamilie van intelligentie
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| intelligenties | meervoud | intelligentie |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van intelligentie zijn vastgelegd.