patiënt
zelfstandig naamwoord /pɑˈsʲɛnt/Betekenis
- iemand die medische hulp krijgt
Hoe spreek je patiënt uit?
/pɑˈsɛnt/
Patiënt bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de tweede.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| p | pak |
| ɑ | bad |
| s | sok |
| ɛ | bed |
| n | nek |
| t | tak |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Klinkt hetzelfde als patiënte.
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| patiënten | meervoud |
| patiëntje | verkleinwoord, enkelvoud |
| patiëntjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘zieke’ voor het eerst aangetroffen in 1451
Woordfamilie van patiënt
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| patiënten | meervoud | patiënt |
| patiëntje | verkleinwoord | patiënt |
| patiëntjes | verkleinwoord meervoud | patiënt |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van patiënt zijn vastgelegd.