delinquent
zelfstandig naamwoord, bijvoeglijk naamwoord ˌdelɪŋˈkwɛntBetekenis
- de dader, de schuldige, een bedrijver van een strafbaar feit, misdadiger
- een strafbaar feit betreffend
Hoe spreek je delinquent uit?
/ˌdelɪŋˈkwɛnt/
Delinquent bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de derde.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| d | dak |
| e | veel |
| l | land |
| ɪ | pit |
| ŋ | ding |
| k | kat |
| w | quiz |
| ɛ | bed |
| n | nek |
| t | tak |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| delinquenten | meervoud |
| delinquentje | verkleinwoord, enkelvoud |
| delinquentjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans of Latijn, in de betekenis van ‘schuldige’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1494
Woordfamilie van delinquent
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| delinquente | woordvorm | delinquent |
| delinquenten | meervoud | delinquent |
| delinquenter | woordvorm | delinquent |
| delinquentere | woordvorm | delinquent |
| delinquenters | woordvorm | delinquent |
| delinquentje | verkleinwoord | delinquent |
| delinquentjes | verkleinwoord meervoud | delinquent |
| delinquents | woordvorm | delinquent |
| delinquentst | woordvorm | delinquent |
| delinquentste | woordvorm | delinquent |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van delinquent zijn vastgelegd.