urgent
bijvoeglijk naamwoord ʏrˈɣɛntBetekenis
- zonder uitstel aandacht vereisend
- dringend
Hoe spreek je urgent uit?
/ʏrˈxɛnt/
Urgent bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de tweede.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| ʏ | put |
| r | rood |
| x | acht |
| ɛ | bed |
| n | nek |
| t | tak |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (bijvoeglijk naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| urgente | verbogen, stellende trap |
| urgenter | onverbogen, vergrotende trap |
| urgentere | verbogen, vergrotende trap |
| urgenters | partitief, vergrotende trap |
| urgents | partitief, stellende trap |
| urgentst | onverbogen, overtreffende trap |
| urgentste | verbogen, overtreffende trap |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans. Verder te herleiden tot urgens, het tegenwoordig deelwoord van het klassiek Latijnse werkwoord urgere. In de betekenis van ‘dringend, nijpend’ voor het eerst aangetroffen in 1562
Woordfamilie van urgent
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| urgente | verbogen vorm | urgent |
| urgenter | vergrotende trap | urgent |
| urgentere | verbogen vergrotende trap | urgent |
| urgenters | partitieve vergrotende trap | urgent |
| urgents | partitive, positive | urgent |
| urgentst | uninflected, superlative | urgent |
| urgentste | inflected, superlative | urgent |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van urgent zijn vastgelegd.