bent
zelfstandig naamwoord, werkwoord bɛntBetekenis
- (zeldzaam) groep
- tweede persoon enkelvoud van zijn
- tweede persoon meervoud van zijn
- verleden tijd van bend.
Hoe spreek je bent uit?
/bɛnt/
Bent bestaat uit één lettergreep.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| b | bak |
| ɛ | bed |
| n | nek |
| t | tak |
zelfstandig naamwoord — feminine, masculine
- groep rare
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| benten | enkelvoud |
| bentje | verkleinwoord |
| bentjes | verkleinwoord, enkelvoud |
| bents | enkelvoud |
zelfstandig naamwoord — neuter
- pijpenstrootje, naam van grassoort Molinia caerulea
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| bents | enkelvoud |
Vervoeging van bent
benthele werkwoord
Woordfamilie van bent
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| benten | enkelvoud | bent |
| bentje | verkleinwoord | bent |
| bentjes | verkleinwoord | bent |
| bents | enkelvoud | bent |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van bent zijn vastgelegd.