compliment
zelfstandig naamwoord ˌkɔmpliˈmɛntBetekenis
- een lovende of vleiende opmerking
Hoe spreek je compliment uit?
/ˌkɔmpliˈmɛnt/
Compliment bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de derde.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| k | kat |
| ɔ | bot |
| m | maan |
| p | pak |
| l | land |
| i | riet |
| ɛ | bed |
| n | nek |
| t | tak |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| complimenten | meervoud |
| complimentje | verkleinwoord, enkelvoud |
| complimentjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘lof, begroeting’ voor het eerst aangetroffen in 1635
Woordfamilie van compliment
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| complimenten | meervoud | compliment |
| complimentje | verkleinwoord | compliment |
| complimentjes | verkleinwoord meervoud | compliment |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van compliment zijn vastgelegd.