intelligent
bijvoeglijk naamwoord /ɪntɛli'xɛnt/Betekenis
- met een goed verstand of daarvan blijk gevend
- intelligent
- verstandig, slim, intelligent
Hoe spreek je intelligent uit?
/ɪntɛliˈxɛnt/
Intelligent bestaat uit vier lettergrepen. De klemtoon ligt op de vierde.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| ɪ | pit |
| n | nek |
| t | tak |
| ɛ | bed |
| l | land |
| i | riet |
| x | acht |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (bijvoeglijk naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| intelligente | verbogen, stellende trap |
| intelligenter | onverbogen, vergrotende trap |
| intelligentere | verbogen, vergrotende trap |
| intelligenters | partitief, vergrotende trap |
| intelligents | partitief, stellende trap |
| intelligentst | onverbogen, overtreffende trap |
| intelligentste | verbogen, overtreffende trap |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, verder te herleiden tot Latijn intelligens (< intelligere). In de betekenis van ‘verstandig’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1808
Woordfamilie van intelligent
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| intelligente | verbogen vorm | intelligent |
| intelligenter | vergrotende trap | intelligent |
| intelligentere | verbogen vergrotende trap | intelligent |
| intelligenters | partitieve vergrotende trap | intelligent |
| intelligents | partitive, positive | intelligent |
| intelligentst | uninflected, superlative | intelligent |
| intelligentste | inflected, superlative | intelligent |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van intelligent zijn vastgelegd.