ornament
zelfstandig naamwoord ɔrnaˈmɛntBetekenis
- toevoegsel om iets er aantrekkelijker uit te laten zien
- versiering
Hoe spreek je ornament uit?
/ɔrnaˈmɛnt/
Ornament bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de derde.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| ɔ | bot |
| r | rood |
| n | nek |
| a | maan |
| m | maan |
| ɛ | bed |
| t | tak |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| ornamenten | meervoud |
| ornamentje | verkleinwoord, enkelvoud |
| ornamentjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Latijn, in de betekenis van ‘versiersel’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1285
Woordfamilie van ornament
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| ornamenten | meervoud | ornament |
| ornamentje | verkleinwoord | ornament |
| ornamentjes | verkleinwoord meervoud | ornament |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van ornament zijn vastgelegd.