assistent
zelfstandig naamwoord ɑsi'stɛntBetekenis
- een mannelijk persoon die ondersteunt
Hoe spreek je assistent uit?
/ɑsiˈstɛnt/
Assistent bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de derde.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| ɑ | bad |
| s | sok |
| i | riet |
| t | tak |
| ɛ | bed |
| n | nek |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
zelfstandig naamwoord — masculine
- iemand die een ander in diens taak ondersteunt person
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| assistenten | meervoud |
| assistentje | verkleinwoord, enkelvoud |
| assistentjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Latijn, in de betekenis van ‘helper’ voor het eerst aangetroffen in 1535
Woordfamilie van assistent
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| assistenten | meervoud | assistent |
| assistentje | verkleinwoord | assistent |
| assistentjes | verkleinwoord meervoud | assistent |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van assistent zijn vastgelegd.