parlement
zelfstandig naamwoord, werkwoord ˌpɑrləˈmɛntBetekenis
- een lichaam dat het volk vertegenwoordigt en rechtgevende of rechtsprekende bevoegheden heeft
Hoe spreek je parlement uit?
/ˌpɑrləˈmɛnt/
Parlement bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de derde.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| p | pak |
| ɑ | bad |
| r | rood |
| l | land |
| ə | de |
| m | maan |
| ɛ | bed |
| n | nek |
| t | tak |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
zelfstandig naamwoord — neuter
- : een lichaam dat het volk vertegenwoordigt en rechtgevende of rechtsprekende bevoegheden heeft
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| parlementen | meervoud |
| parlementje | verkleinwoord, enkelvoud |
| parlementjes | verkleinwoord, meervoud |
Woordvorm
- enkelvoud tegenwoordige tijd van parlementen
- gebiedende wijs van parlementen
Vervoeging van parlement
parlementhele werkwoord
Herkomst
Leenwoord uit het Frans of Engels, in de betekenis van ‘volksvertegenwoordiging’ voor het eerst aangetroffen in 1883
Woordfamilie van parlement
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| parlementen | meervoud | parlement |
| parlementje | verkleinwoord | parlement |
| parlementjes | verkleinwoord meervoud | parlement |
| geparlement | woordvorm | parlementen |
| parlemente | woordvorm | parlementen |
| parlementend | woordvorm | parlementen |
| parlementende | woordvorm | parlementen |
| parlementte | woordvorm | parlementen |
| parlementten | woordvorm | parlementen |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van parlement zijn vastgelegd.