experiment
zelfstandig naamwoord ɛksperi'mɛntBetekenis
- proef, uitprobeersel
- wetenschappelijke proefneming
Hoe spreek je experiment uit?
/ɛksperiˈmɛnt/
Experiment bestaat uit vier lettergrepen. De klemtoon ligt op de vierde.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| ɛ | bed |
| k | kat |
| s | sok |
| p | pak |
| e | veel |
| r | rood |
| i | riet |
| m | maan |
| n | nek |
| t | tak |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| experimenten | meervoud |
| experimentje | verkleinwoord, enkelvoud |
| experimentjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘proefneming’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1265
Woordfamilie van experiment
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| experimenten | meervoud | experiment |
| experimentje | verkleinwoord | experiment |
| experimentjes | verkleinwoord meervoud | experiment |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van experiment zijn vastgelegd.