consent
zelfstandig naamwoord kɔnˈsɛntBetekenis
- goedkeuring van een voorstel, besluit of handeling van anderen
- eenmalige belastingheffing die door een vertegenwoordigend orgaan op verzoek van de soeverein is goedgekeurd
- jawoord, toestemming
- instemming, positieve houding
- toestemming, vergunning
Hoe spreek je consent uit?
/kɔnˈsɛnt/
Consent bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de tweede.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| k | kat |
| ɔ | bot |
| n | nek |
| s | sok |
| ɛ | bed |
| t | tak |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| consenten | meervoud |
Herkomst
van Middelnederlands consent(e), in de betekenis "instemming" aangetroffen vanaf 1254 of 1266 Komt voor in historische documenten zoals het Groot Privilege (1477), de Pacificatie van Gent (1576), de Unie van Utrecht (1579), het Plakkaat van Verlatinghe (1581), de Deductie van Vrancken (1588) en de Statenvertaling (1637). Gebruik in de 21e eeuw als "instemming met seksuele handelingen" lijkt sterk beïnvloed door Engels consent.
Woordfamilie van consent
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| consenten | meervoud | consent |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van consent zijn vastgelegd.