contingent
zelfstandig naamwoord, bijvoeglijk naamwoord /kɔntɪŋ'gɛnt/Betekenis
- verplichte bijdrage in de krijgsmacht, belastingen enz
- toegewezen aandeel
- toevallig, niet noodzakelijk
Hoe spreek je contingent uit?
/kɔntɪŋˈgɛnt/
Contingent bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de derde.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| k | kat |
| ɔ | bot |
| n | nek |
| t | tak |
| ɪ | pit |
| ŋ | ding |
| g | goal |
| ɛ | bed |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| contingenten | meervoud |
| contingentje | verkleinwoord, enkelvoud |
| contingentjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘vast aandeel of hoeveelheid’ voor het eerst aangetroffen in 1625
Woordfamilie van contingent
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| contingente | woordvorm | contingent |
| contingenten | meervoud | contingent |
| contingenter | woordvorm | contingent |
| contingenters | woordvorm | contingent |
| contingentje | verkleinwoord | contingent |
| contingentjes | verkleinwoord meervoud | contingent |
| contingents | woordvorm | contingent |
| contingentst | woordvorm | contingent |
| contingentste | woordvorm | contingent |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van contingent zijn vastgelegd.