cliënt
zelfstandig naamwoord kliˈjɛntBetekenis
- iemand die door een jurist bijgestaan wordt
- klant
- een patiënt in de geestelijke gezondheidszorg
- computerprogramma dat contact maakt met een server
Hoe spreek je cliënt uit?
/kliˈjɛnt/
Cliënt bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de tweede.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| k | kat |
| l | land |
| i | riet |
| j | ja |
| ɛ | bed |
| n | nek |
| t | tak |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| cliënten | meervoud |
| cliëntje | verkleinwoord, enkelvoud |
| cliëntjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘klant’ voor het eerst aangetroffen in 1699
Woordfamilie van cliënt
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| cliënten | meervoud | cliënt |
| cliëntje | verkleinwoord | cliënt |
| cliëntjes | verkleinwoord meervoud | cliënt |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van cliënt zijn vastgelegd.