succulent
zelfstandig naamwoord, bijvoeglijk naamwoord ˌsʏkyˈlɛntBetekenis
- vetplant
- sappig, vochtrijk
- smakelijk, lekker, heerlijk
- voedzaam
Hoe spreek je succulent uit?
/ˌsʏkyˈlɛnt/
Succulent bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de derde.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| s | sok |
| ʏ | put |
| k | kat |
| y | fuut |
| l | land |
| ɛ | bed |
| n | nek |
| t | tak |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
zelfstandig naamwoord — masculine
- plant die water opslaat in een deel van zijn lichaam en daardoor lang kan overleven in een droog klimaat
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| succulenten | meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Latijn, in de betekenis van ‘vetplant’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1902
Woordfamilie van succulent
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| succulente | woordvorm | succulent |
| succulenten | meervoud | succulent |
| succulenter | woordvorm | succulent |
| succulentere | woordvorm | succulent |
| succulenters | woordvorm | succulent |
| succulents | woordvorm | succulent |
| succulentst | woordvorm | succulent |
| succulentste | woordvorm | succulent |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van succulent zijn vastgelegd.