succursale
zelfstandig naamwoord ˌsʏkʏrˈsaləBetekenis
- bankkantoor dat een ondersteunende functie heeft voor een groter kantoor waaraan het ondergeschikt is
- (rooms-katholiek) kerk die ondersteunende functie heeft voor de hoofdkerk van een parochie
Hoe spreek je succursale uit?
/ˌsʏkʏrˈsalə/
Succursale bestaat uit vier lettergrepen. De klemtoon ligt op de derde.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| s | sok |
| ʏ | put |
| k | kat |
| r | rood |
| a | maan |
| l | land |
| ə | de |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
zelfstandig naamwoord — feminine, masculine
- vestiging die een ondersteunende functie heeft voor een grotere vestiging waaraan zij ondergeschikt is
- kerk die ondersteunende functie heeft voor de hoofdkerk van een parochie
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| succursaal | |
| succursalen | meervoud |
Herkomst
van Frans succursale
Woordfamilie van succursale
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| succursalen | meervoud | succursale |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van succursale zijn vastgelegd.