ingrediënt
zelfstandig naamwoord ˌɪŋɣrediˈjɛntBetekenis
- benodigd bestanddeel (in een recept)
Hoe spreek je ingrediënt uit?
/ˌɪŋxrediˈjɛnt/
Ingrediënt bestaat uit vier lettergrepen. De klemtoon ligt op de vierde.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| ɪ | pit |
| ŋ | ding |
| x | acht |
| r | rood |
| e | veel |
| d | dak |
| i | riet |
| j | ja |
| ɛ | bed |
| n | nek |
| t | tak |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| ingrediënten | meervoud |
| ingrediëntje | verkleinwoord, enkelvoud |
| ingrediëntjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘bestanddeel’ voor het eerst aangetroffen in 1652
Woordfamilie van ingrediënt
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| ingrediënten | meervoud | ingrediënt |
| ingrediëntje | verkleinwoord | ingrediënt |
| ingrediëntjes | verkleinwoord meervoud | ingrediënt |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van ingrediënt zijn vastgelegd.