klankleer
zelfstandig naamwoordBetekenis
- onderdeel van de taalkunde dat de spraakklanken bestudeert
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| klankleren | meervoud |
Herkomst
samenstelling van klank en leer
Woordfamilie van klankleer
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| klankleren | meervoud | klankleer |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van klankleer zijn vastgelegd.